Gönül Binamızda Bir Tuğla Olmak

"İslam medeniyeti, taşın taşa değil, kalbin kalbe değdiği; merhametin bir nizam haline geldiği muazzam bir vakıf medeniyetidir. Ecdadımız bu binayı sadece mermerle değil, ’komşusu açken tok yatmayı’ zül sayan bir ihlas harcıyla yükseltmiştir."

Gönül Binamızda Bir Tuğla Olmak

Kıymetli Yol Arkadaşlarım, Hayırsever Gönüldaşlarım;

İslam medeniyeti, taşın taşa değil, kalbin kalbe değdiği; merhametin bir nizam haline geldiği muazzam bir vakıf medeniyetidir. Ecdadımız bu binayı sadece mermerle değil, "komşusu açken tok yatmayı" zül sayan bir ihlas harcıyla yükseltmiştir. Bugün bizler, Kardeşlerini Unutma Derneği olarak, bu kadim binanın sarsılmaması ve mazlum coğrafyalarda yeniden şahlanması için emaneti devralmış bulunuyoruz.

Bir Tuğla, Bir Umut, Bir İman Borcu

Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de, “Müminler ancak kardeştirler” (Hucurât, 10) buyurarak bizlere coğrafi sınırları aşan bir akrabalık hukuku yüklemiştir. Efendimiz (S.A.V.) ise bu kardeşliği, “parçaları birbirine kenetlenmiş bir bina” (Buhârî) teşbihiyle tarif etmiştir.

Bizim için "Bir Tuğla da Bizden" demek; sadece maddi bir katkı sunmak değildir. O tuğla;

• Afrika’da susuzluktan çatlamış bir dudağa rahmet,
• Gazze’de, Arakan’da, Afrika’da, Doğu Türkistan’da ve Türkiye’de boynu bükük bir yetime sığınak,
• İlme susamış bir talebenin eline kalem,
• Karanlığa mahkûm edilmiş bir coğrafyaya nur olmaktır.

Neden "Unutma" Diyoruz?

Modern dünya, bizlere bencil bir hayatı ve "uzaktakini" unutmayı dayatıyor. Oysa bizim medeniyetimiz bir vefa medeniyetidir. Unutulan her kardeş, medeniyet duvarımızdan düşen bir tuğladır. Eğer bir yerde bir kardeşimiz açsa, biz burada tam tok sayılmayız. Bir yerde bir haksızlık varsa, biz burada tam huzur bulamayız. Bizim derneğimizin ismi, aslında her birimize bir vicdan hatırlatmasıdır.

Gelecek ve Eserleri Birlikte İnşa Edelim

Kıymetli dostlar; bir tuğla belki tek başına küçüktür ama milyonlarca tuğla bir araya geldiğinde sarsılmaz kaleler inşa eder. Sizlerin desteğiyle kurulan Medreseler, İbadete Açılan Camiler ve her su kuyusu, giydirilen her yetim, kurulan her iftar sofrası; bu büyük İslam binasının birer köşe taşıdır.

Bizler, "Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe gerçek iyiliğe eremezsiniz" (Âl-i İmrân, 92) ayetini kendimize rehber edindik. Gelin; bu kutlu inşaatta sizin de bir iziniz, ahirette size şahitlik edecek bir tuğlanız olsun.

Unutmayın; biz paylaştıkça çoğalan, bölüştükçe tok olan bir ümmetiz. Bu yolda bizimle yürüdüğünüz, kardeşlerinizi unutmadığınız ve bu medeniyet davasına omuz verdiğiniz için her birinize kalbi şükranlarımı sunuyorum.

Gayret bizden, tevfik Allah’tan, dua sizlerdendir.
Selam ve Dua ile...